Nowa Atlantyda

Nie wiem czy jeszcze ktoś czyta takie książki jak „Lalka” Prusa. Ja przeczytałem ją zanim dowiedziałem się, że jest na liście szkolnych lektur. Książka nie zrobiła co prawda na mnie większego wrażenia, ale w głowie utkwił mi aż do dziś prof. Geist i jego laboratorium, w które inwestował Wokulski, wierząc w wyprodukowanie metalu lżejszego od powietrza. Wątek ten był kompletnie poboczny i zazwyczaj ignorowany w dyskusjach nad treścią książki. Metal lżejszy od powietrza uważany był za niedorzeczność. Tymczasem na naszych oczach powstaje technologia dzięki której – kto wie – będą mogły żeglować w powietrzu całe miasta (no… może troszkę przesadziłem ).

Technologia nazywana jest kwantową zapadnią, bądź kwantową pułapką i pozwala obiektom lewitować w powietrzu nad magnesem. Można taki obiekt ustawić pod dowolnym kątem do magnesu i złapany w „kwantowy potrzask” utrzyma nadaną mu pozycję, wciąż wisząc w powietrzu jakby był oparty na niewidzialnej podstawce.

Na razie technologia jest w powijakach i eksperymenty przeprowadzane są na niewielką skalę. Ich efekt jest jednak obiecujący. Niewielki ceramiczny dysk oziębia się do temperatury -185Cº przez co staje się nadprzewodnikiem, co z kolei oznacza, że przewodzi elektryczność bez oporu i bez utraty energii. Jeśli postawić taki nadprzewodnik obok magnesu, wypycha on z niego pole magnetyczne. Zjawisko to jest znane pod nazwą efektu Meissnera. Ponieważ jednak dysk jest cienki, niewielki skoncentrowany promień energii pola magnetycznego przepływa przez dysk i utrzymuje go w określonej pozycji. Można go odwrócić do góry nogami, postawić bokiem czy kątem do powierzchni – za każdym razem w magiczny sposób utrzyma swoją pozycję. Wygląda to znakomicie na filmiku poniżej i być może jest to krok do wytłumaczenia sposobu w jaki poruszają się latające spodki.

Więc co my tu mamy?

Mamy kwantowy zatrzask, który zatrzaskuje dysk w przestrzeni i zostaje on w pozycji w jakiej został ustawiony. Widzisz? To jest kwantowa zapadnia.

Niesamowite…

Tak długo jak jest zimny…

Jest nadprzewodnikiem, dzięki zamrożeniu go ciekłym azocie.

Mogę odwrócić go do góry nogami i zostaje w zatrzasku.

Tak…

Tak więc jest faktem, że nadprzewodnictwo zatrzaskuje pole magnetyczne w trzech wymiarach.

Ponieważ jest symetryczny (dysk) może wirować bez wypadania z zatrzasku. Obraca się dookoła osi magnesu. Widzisz, przesuwam go na bok i znów obraca się wokół osi magnesu po to, aby pole magnetyczne w środku (dysku) było takie samo.

Tak. Czy możesz to dla nas postawić na szynach?

Tak. Lewituje wzdłuż toru utworzonego z magnesów.

Lewituje nad powierzchnią.

Jest zatrzaśnięty nad powierzchnią…

To znaczy, że możesz go pochylić.

Tak. Może unosić się też na różnych wysokościach. Może też unosić się pod torem. Jest zatrzaśnięty do góry nogami i krąży jakby był zawieszony.

Fantastyczne.

by Autor: chris miekina