Nowa Atlantyda

Wkrótce po odkryciu grobowca Tutanchamona, dziwne wydarzenia zaczęły trapić jego odkrywców. Ponad 20 osób, związanych z odkrytą w 1923 roku przez Howarda Cartera kryptą faraona, straciło życie w rozmaitych, często niejasnych okolicznościach.

Osobisty sekretarz Cartera – kapitan Richard Bethell – został znaleziony martwy w swoim łóżku po podejrzanym ataku duszności jakiego doznał w eleganckim klubie Mayfair. Jego ojciec – lord Westbury – skoczył z siódmego piętra swojego mieszkania przy ulicy St. James, gdzie trzymał artefakty pochodzące z krypty, które otrzymał w prezencie od syna. W szpitalu Park Lane zmarł Aubrey Herbert, brat Lorda Carnarvona, który finansował wyprawę Cartera. Herbert właśnie powrócił z Luksoru, gdzie oglądał odnaleziony grobowiec. Prasa szybko połączyła fakty ze sobą i serię tajemniczych śmierci ogłoszono „Klątwą Tutanchamona”, którą wkrótce żył cały Londyn.

Dziś sprawą tą zajął się historyk Mark Beynon, który na podstawie analizowanych przez siebie dokumentów doszedł do wniosku, że wszystkie przypadki śmierci miały charakter rytualny i są związane ze słynnym okultystą Aleisterem Crowleyem, który sam siebie nazywał „największym niegodziwcem na świecie.

Beynon po analizie pamiętników Crowleya odkrył, że był on obsesyjnym mordercą, który lubił naśladować innych dewiantów takich jak Kuba Rozpruwacz. Crowley, który nazywał sam siebie także „Wielką Bestią”, uważał, że jest prorokiem nowych czasów i osobistej wolności w służbie egipskiego boga Horusa. Panteon bogów i bogiń, które Crowley zaadoptował do swojej filozofii zwanej czasem Thelemą – pochodził z mitologii staroegipskiej. Być może to spowodowało, że w swoim chorym umyśle Crowley poczuł się odpowiedzialny za ochronę tajemnic Egiptu i zaczął mordować wszystkich tych, którzy związani byli z wyprawą Cartera i grobowcem Tutanchamona.

W swojej książce: „London’s Course: Murder, Black Magic i Tutankhamun in the 1920s West End” („Klątwa Londynu: morderstwa, czarna magia i Tutanchamon na West Endzie lat 20-tych”), Mark Beynon udowadnia siedem zbrodni Crowleya dokonanych na ludziach związanych z grobowcem w Luksorze.

- Raoul Loveday (16 lutego 1923) był 23 letnim studentem Oxfordu, gdy pojechał do Crowleya na Sycylię do jego słynnej Thelemy. Zmarł tego samego dnia, w którym otworzono grobowiec Tutanchamona, po wypiciu krwi kota, którego Crowley zabił wcześniej podczas mrocznego rytuału. Angielski historyk uważa, że krew została zatruta.

- Ksiaże Ali Kamel Fahmy Bey (10 lipca 1923) miał 23 lata i został zastrzelony przez swoją francuską żonę, Marie-Maguerite, sześć miesięcy po ślubie w londyńskim hotelu Savoy, krótko po tym jak zrobił sobie zdjęcie w grobowcu faraona. Beynon twierdzi, że Crowley i Marie-Maguerite byli kochankami w Paryżu. Marie-Marguerite pracowała wówczas jako hostessa w Folies Bergere, gdzie Crowley był stałym bywalcem i później popchnął ją do morderstwa.

- Aubrey Herbert (23 września 1923) zmarł na zakażenie do jakiego doszło podczas operacji dentystycznej w prywatnym szpitalu w Park Lane. Herbert właśnie powrócił z Luksoru. Benyon podejrzewa, że Crowley do zamordowania Herberta znów wykorzystał Marie-Marguerite, którą właśnie uniewinniono po zastrzeleniu egipskiego księcia.

- Kapitan Richard Bethell (15 listopada 1929) miał 46 lat i był osobistym sekretarzem Howarda Cartera. Znaleziono go martwego w łóżku w ekskluzywnym klubie Mayfair. Bethell cieszył się znakomitym zdrowiem i początkowo myślano, że zmarł na zawał serca. Badania jednak wykazały, że udusił się podczas snu. Crowley w tym czasie powrócił do Londynu i często odwiedzał pisarza Somerseta Maughama w tym właśnie klubie.

- Lord Westbury (20 lutego 1930) ojciec kapitana Bethella w dniu śmierci miał 77 lat i uważa się, że popełnił samobójstwo skacząc z siódmego piętra swojego mieszkania. Beynon doszedł do wniosku, że było praktycznie niemożliwe aby mężczyzna w tym wieku wdrapał się na wysoki parapet okna i zeskoczył z niego w dół. Uważa on, że to Crowley po prostu wyrzucił go przez okno.

- Edgar Steele (24 lutego 1930) cztery dni później 57-letni Edgar Steele, który był odpowiedzialny za przechowywanie artefaktów przywiezionych z Egiptu w londyńskim British Museum, zmarł w szpitalu podczas rutynowej operacji na żołądku. Beynon również dopatruje się tu udziału Crowleya.

- Sir Ernest Wallis Budge (23 listopada 1934) były opiekun Departamentu Egipskich i Asyryjskich Starożytności w British Museum zmarł w swoim łóżku w Bloomsbury w wieku 77 lat. Był przyjacielem lorda Carnarvona i był odpowiedzialny za przewóz zabytków z Luksoru do Londynu. Budge był uczestnikiem spotkań okultystycznych z Crowleyem.

Wg Beynona Crowley był niebezpiecznym psychicznym dewiantem o morderczych skłonnościach, który w czasie podróży po Indiach miał zabijać swoich służących. W swoich pamiętnikach co prawda nigdy nie przyznał się do zbrodni, ale za każdym razem po śmierci kogoś z listy Beynona pisał o swoim wspaniałym nastroju. Był obsesyjnym fanem Kuby Rozpruwacza i pisał o nim eseje i poematy. Kuba Rozpruwacz mordował w taki sposób, że miejsca jego ofiar utworzyły satanistyczny pentagram. Ofiary „klątwy Tutanchamona”, o których śmierć Beynon podejrzewa Crowleya – również tworzyły pentagram. Mimo, że nie ma na to bezpośrednich dowodów – wiadomo jest jedno, że to nie Tutanchamon obłożył klątwą wszystkich, którzy weszli do jego grobu…

by Autor: chris miekina