Nowa Atlantyda

Jaap van Etten jest naukowcem, który napisał swój doktorat na temat ekologii jakieś 20 lat temu. Jednak jego życie uległo dramatycznej zmianie gdy nieoczekiwanie zdał sobie sprawę, że życie duchowe i nauka są ze sobą ściśle związane. To spowodowało, że zaczął studiować ekologię metafizyczną. Zdarzeniem które zmieniło jego życie na zawsze było jego pierwsze spotkanie z kryształową czaszką – jakie miało miejsce w 1994 roku. Zdał sobie wówczas sprawę, że kryształowa czaszka jest łącznikiem świadomości ludzkiej ze świadomością naszej planety i jest także nośnikiem niezwyklej energii. Jaap van Etten od tego momentu rozpoczął własne badania naukowe na temat niezwykłego fenomenu kryształowych czaszek.

To pierwsze spotkanie zostawiło na van Ettenie ogromne wrażenie, które pamięta do dziś. Był to rodzaj zażenowania osoby wychowanej w kulcie nauki, która zdała sobie nagle sprawę, że nie wszystko da się zbadać doświadczalnie a metody naukowe opisują tylko wycinek rzeczywistości w której żyjemy.

W pamiętnym dla niego 1994 roku, odwiedzał znajomych w Sedonie (Arizona), którzy znając jego pasję do kryształu, postanowili zrobić mu niespodziankę. Kazano mu zamknąć oczy i ktoś nieoczekiwanie wsunął mu w dłonie ciężki, zimny i obły obiekt. Nieoczekiwanie – zazwyczaj opanowany i powściągliwy holenderski naukowiec – wybuchł gwałtownym płaczem. Van Etten płakał tak dobre pół godziny zanim zdecydował się otworzyć oczy i spojrzeć prosto w puste oczodoły kryształowej czaszki, którą przez cały czas trzymał w dłoniach. Długo nie był w stanie zrozumieć w jaki sposób ktoś taki jak on, mógł zachować się w ten sposób.

Kryształowe czaszki zawsze wzbudzały swoim wyglądem zdumienie. Wyrzeźbione w twardym krysztale wymagały od twórcy nie tylko umiejętności i talentu, ale także narzędzi za pomocą których mógł on obrobić taki materiał. O ile dziś używa się do cięcia kryształu diamentowych pił i wierteł, o tyle nikt nie jest w stanie powiedzieć w jaki sposób rzeźbiono je np. tysiąc lat temu? Odpowiedź na to pytanie wciąż pozostaje zagadką.

Trudno jest także wprost uzasadnić do czego w ogóle służyły kryształowe czaszki. Prawdopodobnie ich zastosowanie zmieniało się wraz z upływem czasu. Dla van Ettena największą wartością czaszek jest ich energia – na tyle subtelna, że nie da się jej zmierzyć naukowymi przyrządami. Obcowanie z taką czaszką przypomina naukę języka, bo z czasem wzrasta wrażliwość na oddziaływanie takiej energii, która niesie ze sobą coraz więcej informacji. Prawdopodobnie ich głównym zastosowaniem było właśnie przechowywanie informacji. Ich twórcy zdawali sobie sprawę, że człowiek ewoluuje poprzez kolejne cykle i aby sprostać zachodzącym zmianom potrzebuje informacji. Na tej zasadzie stworzony jest Kalendarz Majów, którego koniec nie oznacza końca świata bynajmniej, ale początek czegoś nowego.

To dlatego wg legendy Majów w czasach zmian, w jednym miejscu, spotyka się 13 kryształowych czaszek, koniecznych do tego, aby pomóc ludziom w ewolucyjnym skoku świadomości. Każda kryształowa czaszka – nieważne czy starożytna, czy zrobiona współcześnie ma potencjał aby zostać takim medium i włączyć się w ten strumień energii. Taka kryształowa czaszka musi jednak zostać uaktywniona, aby spełnić swoje zadanie. W pełni aktywne są przede wszystkim starożytne czaszki, przez co ich znaczenie jest ogromne.

Japp van Etten nie posiada starożytnej kryształowej czaszki lecz ta współczesna, którą ma, została zainicjowana przez starożytne, stając się łącznikiem pomiędzy wiedzą przeszłości a człowiekiem współczesnym, któremu w czasach zmian, w jakich niewątpliwie żyjemy taka wiedza jest ogromnie potrzebna. Kluczem do tych zmian jest świadomość. To stan tej świadomości decyduje o tym czy jesteśmy w stanie sięgnąć do tych zamkniętych w kryształowych czaszkach wiadomości. System informacyjny czaszek jest w stanie uaktywnić się wyłącznie dzięki ludzkiej świadomości. Pytanie więc brzmi czy ludzie, którzy mają dostęp do tych czaszek są tego w stanie dokonać i przekazać tą wiedzę reszcie ludzkości?

by Autor: chris miekina