Tuesday, May 22nd 2012
wrz
2011
28

Św. Cerboniusz i wiedźma z Piombino


Włoscy archeolodzy pracujący na mającym co najmniej 800 lat, średniowiecznym cmentarzysku w miejscowości Piombino (niedaleko Lukki), dokonali makabrycznego odkrycia. Znaleźli oni szczątki doczesne kobiety, w której szczęce znajdowało się siedem gwoździ.

Zabita w okrutny sposób kobieta miała ok. 25-30 lat i pochowano ją w płytkim grobie, bez trumny i bez całunu. Za to dookoła jej ciała znaleziono 13 dalszych gwoździ, co oznacza, że przed pochówkiem unieruchomiono ją przybijając ją za ubranie do deski. To makabryczne zachowanie jednoznacznie wskazuje, że kobietę uznano za czarownicę i odprawiano nad nią coś w rodzaju egzorcyzmu. Przybicie jej ubrania do deski mówi także o tym, że okoliczni ludzie obawiali się, że po śmierci powstanie ona z martwych i jako zombie będzie prześladować całą okolicę.

Obok ciała wiedźmy z Piombino znaleziono inny grób kobiety, którą również pochowano bez trumny i całunu. Dookoła jej ciała rozsypano 17 kości do gry. 800 lat temu gra w kości była zabroniona dla kobiet, a liczbę 17 uważa się we Włoszech za pechową.

Archeologów z uniwersytetu L’Aquila zaskoczył jednak fakt, pochowania obu kobiet w poświęconej ziemi nieopodal kościoła. Prawdopodobnie zawdzięczały to swojej wysokiej pozycji społecznej, przez co mogły liczyć na inne traktowanie od ogólnie przyjętego.

Makabrycznego znaleziska dokonano podczas poszukiwań miejsca ostatniego spoczynku św. Cerboniusza, który zmarł ok. roku 575 i stał się świętym patronem Piombino i okolicy. Św. Cerboniusz jest przedstawiany zazwyczaj razem z niedźwiedziem, który liże jego stopy. Biskup Cerboniusz miał dać schronienie rzymskim żołnierzom podczas najazdu Ostrogotów na Populonię. Za karę postanowiono go rzucić niedźwiedziowi na pożarcie, ale odmówił on najwyraźniej współpracy liżąc stopy świętego. Wódz Ostrogotów zdumiony obrotem sprawy darował życie biskupa i zesłał go na wygnanie na wyspę Elbę, gdzie święty udał się wraz z gronem swoich wyznawców. Tuż przed śmiercią poprosił aby jego ciało złożono w Piombino, ale zażądał aby wszyscy, którzy będą mu towarzyszyć w ostatniej drodze, po pochówku natychmiast wrócili na Elbę. Posłuchali oni swojego biskupa i tym samym uratowali swoje życie, bo tereny Populonii zostały wkrótce zniszczone przez najazd Longobardów.

Tak makabryczne znaleziska nie zdarzają się zbyt często. Dwa lata temu w okolicy Wenecji odkopano czaszkę średniowiecznej kobiety, w której usta wepchnięto wielki kamień. Podobnie jak w ostatnio opisywanym na NA przypadku zombie w średniowiecznej Irlandii, kobietę uznano za niebezpiecznego wampira i kamieniem zagrodzono drogę wyjścia dla przeklętej w jej ciele duszy.

p.s.1 Tradycyjnym dniem św. Cerboniusza jest 10 październik, kiedy to wspomina się niezwykłe życie świętego.
p.s.2 Św. Cerboniusz nie ma nic wspólnego z makabrycznym przypadkiem wiedźmy, oprócz cmentarza w Piombino, na którym obydwoje pochowano.

  • Blip
  • Blogger.com
  • Facebook
  • Flaker
  • RSS
  • Twitter
  • Wykop
advert

Podobne Wpisy

No Comments on “Św. Cerboniusz i wiedźma z Piombino”

No one has commented on this entry yet.

Dodaj komentarz

advert