Nowa Atlantyda

Rybacy z Luizjany zostali zapewnieni przez amerykański rząd, że nie będą pominięci przy następnej fazie oczyszczania zatoki. Trwają przygotowania do procesu stulecia przeciwko BP i rybacy chcą mieć pewność, że będą brani pod uwagę także wtedy, kiedy wyciek ropy będzie definitywnie powstrzymany. BP płaci obecnie rybakom za pomoc przy oczyszczaniu zatoki i są to sumy olbrzymie. Niewykwalifikowany pomocnik na statku rybackim jest w stanie zarobić 300 dolarów dziennie, płaconych z kieszeni BP. Nic więc dziwnego, że rybacy widzą w tym prawdziwą bonanzę i niektórzy wolą to zajęcie od łowienia ryb, bo przynosi ono krociowe zyski. Obecnie w zatoce pracuje w ten sposób ok. 1500 łodzi rybackich.

BP przygotowuje się do ostatecznego zaczopowania pechowego złoża, co jednocześnie ograniczy działalność wydobywczą kompanii naftowej w rejonie Zatoki Meksykańskiej. Mniejsze wydobycie oznacza także mniej miejsc pracy a przemysł związany z ropą wydobywaną z dna morskiego jest jednym z podstawowych źródeł dochodu Luizjany.

W chwili obecnej 25% całego regionu zatoki jest zamknięte dla rybołówstwa i dlatego rybacy wynajmują swoje łodzie do pomocy w niwelowaniu skutków katastrofy. Jednak od co najmniej tygodnia, BP nie zatrudnia już nowych łodzi rybackich do pomocy a nawet powoli zaczyna zwalniać tych rybaków, których zatrudniono wcześniej. Zachowanie to jest powszechnie krytykowane, bo BP zachowuje się tak, jakby wyciek został już opanowany. Nawet jeśli w końcu rura zostanie całkowicie zamknięta, pod wodą nadal znajdować się będą gigantyczne plamy ropy, które pewnego dnia znajdą drogę na plażę i nadal będą potrzebni ludzi, którzy mają odpowiedni ekwipunek i doświadczenie w usuwaniu ropy. Także sam proces czyszczenia zatoki będzie być może trwał całe dziesięciolecia, co oznacza, że ktoś będzie musiał za to zapłacić.

BP zrobi wszystko aby uniknąć takiej odpowiedzialności i już teraz przygotowuje się do procesu jaki zostanie wkrótce wytoczony przeciwko firmie. Używając swoich ogromnych politycznych wpływów, udało się jej przenieść obecne przesłuchania (o których pisałem w poprzednich „Wieściach z zatoki”) z Nowego Orleanu w Luizjanie do Houston (w Teksasie) w nadziei, że teksańscy sędziowie – tradycyjnie przychylni przemysłowi naftowemu – znacznie łagodniej podejdą do całej sprawy.

ps.
Pękła rura z ropą pomiędzy USA i Kanadą (rejonie jeziora Michigan). Kanadyjskim właścicielom rurociągu udało się opanować awarię, jednak olbrzymie ilości ropy dostały się do rzeki Kalamazoo i docierają obecnie do J. Michigan.

by Autor: chris miekina